Carriere bankhanger tot bootcamper

EEN CARRIÈRE VAN BANKHANGER TOT BOOTCAMPER

TEKST DOOR SUZANNE VAN BOXTEL

Ja, ik geef het toe. Ik ben verslaafd. Aan bootcamp. 

Terwijl we op een rij liggen in de voorligsteun, (wat voor de meeste betekend bijna op de buik en met de kont omhoog) komt er een auto het parkeerterrein op rijden waar wij met 15 vrouwen en twee mannen op een rijtje liggen. Vraag me af wat de bestuurder denkt, zijn koplampen gericht op de billen van 17 personen die in het donker aan het bootcampen zijn. En daarnaast bedenk ik me dat ik vooral moet blijven liggen en hopen dat het geen bekende is.

Sinds een half jaar sport ik minimaal 2 keer per week met m’n collega’s buiten bij de We Are Fit Bootcamp. Wat begon als een weddenschap, “doe een keer mee, je zult zien dat je het leuk vindt”, groeide uit tot een passie.

En heel eerlijk? Een half jaar geleden dacht ik dat vooral veel te sportieve, dunne en gespierde mensen bootcampen. Het klinkt toch ook onwijs stoer? Ik zag het al helemaal voor me, gecommandeerd worden door een veel te strenge kale jongen man, met veel te veel spieren en een veel te strak shirtje met zo`n legerprintje. Opdrukken tijgeren en over dingen heen klimmen. Nou, als niet-sporter werd ik nou niet bepaald enthousiast van dat beeld.

Ik ging de eerste keer dan ook echt met lood in mijn schoenen. Ik scoorde laag op spierkracht, laag op uithoudingsvermogen en laag op doorzettingsvermogen schatte ik zo in. Het enige waar ik hoog op scoorde was het gewicht. Maar goed, je traint op je eigen niveau en die 20 seconden hardlopen dat redde ik net en ik moet zeggen dat het voor de rest goed te doen was voor een beginner.

Halfjaar geleden was m’n eerste training en na die eerste training dacht ik dat het allemaal nog wel meeviel. Tot ik na een half uurtje autorijden thuis uit wilde stappen. Jemig, ik kwam de auto amper uit! Nou ja, hoe ik de dagen daarna het bed uit stapte laat zich vast raden.

Maar inmiddels heb ik toch zeker 50 trainingen opzitten, weet ik een beetje wat ik kan verwachten en heb ik al diverse trainers mogen ervaren. En die schreeuwende commanderende kale man met legerprintje heb ik gelukkig nog steeds niet gezien. Ik vind het lekker om buiten te sporten. Ik geniet ervan als ik vies, nat en voldaan thuiskom, me afvragend of ik morgen mijn bed nog uit kom (of nog erger, hoe ik überhaupt mijn bed nog in kom) en naar mijn schoenen kijk en me af vraag of die ooit nog droog worden. Als we met zijn allen op de grond liggen, elkaar aankijkend en afvragend of we dit vrijwillig of onder dwang doen en vervolgens na de training toch weer enthousiast roepen: tot vrijdag!

Ik ben absoluut niet sportief, maar als je je doel wilt bereiken zal je ervoor moeten werken. Het komt niet aanwaaien. Met bootcamp train je niet alleen je conditie en spieren, het is ook nog leuk om met een groep te werken aan je conditie en kracht. En dat laatste is nou net het mooiste, iedereen wordt er geaccepteerd en in zijn waarde gelaten. Niemand lacht je uit als je iets niet kan of wil en niemand geeft je het gevoel dat je beter thuis op de bank had kunnen blijven zitten. En dat is precies waar ik aan verslaafd ben, dat is nou pas echte kracht.